Carmina Delphis Inventa

Carmina Delphis Inventa

pr-4

Carmina Delphis Inventa, Carmina Delphis Inventa, Carmina Delphis Inventa, Jahn, Teubner, 1895

432

2-4. Carmina nuper Delphis inventa.

Paulo po stquam haec carmina Delphis in Athcniensiumu thesauro inventa sunt1, apparuit lapis in quo haec erant inscripta: Ἔδοξε τᾷ πόλει τῶν Δελφῶν ἐν ἀγορᾷ τελείῳ σύμ ψάφοις ταῖς ἐννόμοις, ἐπειδὴ Κlε οχάρης Βίωνος Ἀθηναῖος, φυλῆς Ἀκαμαντίδος, δήμου Κικυννέως, ποιητὴς μελῶν, ἐπιδαμήσας εἰς τὰν πόλιν γέγραφε τῷ θεῷ ποθόδιόν τε καὶ παιᾶνα καὶ ὕμνον, ὅπως ᾄδωντι οἱ παῖδες τᾷ θυσίᾳ τῶν θεοξενίων· ἀγαθῷ τύχᾳ· δεδόχθαι τᾷ πόλει τὸμ μὲν χοροδιδάσκαλον τὸν κατʼ ἐνιαυτὸν γινόμενον διδάσκειν τοὺς παῖδας τό τε ποθόδιον καὶ τὸμ παιᾶνα καὶ τὸν ὕμνον καὶ εἰσάγειν τοῖς θεοξενίοις· ὅπως δὲ καὶ ἁ πόλις φαίνηται τιμῶσα τοὺς ἄξιόν τι τοῦ θεοῦ γράφοντας, ἐπαινέσαι Κλεοχάρῃ Βίωνος Ἀθηναῖον ἐπί τε τᾷ ποτὶ τὸν θεὸν εὐσεβείᾳ, καὶ ὅτι εὔνους ἐστὶ τᾷ πόλει, καὶ στεφανῶσαι αὐτὸν δάφονας στεφάνῳ, καθὼς πάτριόν ἐστι Δελφοῖς· εἶμεν δὲ αὐτὸν καὶ πρόξενον τᾶς πόλιος καὶ ὑπάρχειν αὐτῷ καὶ ἐκγόνοις προμαντείαν, προεδρίαν, προδικίαν, ἀσυλίαν, ἀτέλειαν πάντων καὶ τὰ ἄλλα ὅσα καὶ τοῖς ἄλλοις προξένοις καὶ εὐεργέταις [*](1 Weil et Reinach in Bulletin de correspondance helleni- que XVII p.569.) [*](2 Bulletin XVIII p. 91)

433
τᾶς πόλιος. Ἄρχοντος Πατρώνδα, βουλευόντων Λύσωνος, Νικία, Δίωνος, Γνωσίλα, Εὐθυδίκου.

Iam cum trium carminum exstent reliquae, verisimile est a prosodion paeanem hymnum, quae in inscriptione commemorantur, eas esse referendas, quan vis mireris, quo idem poeta nunc altero (canentium) nunc altero (tibiarum ) signorum musicorum genere usus ]it. et iis quidem qu invenerunt videbatur carmen 2 (τὸν κιθαρίσει κλυτόν) esse prosodion, c. 3 (ὧδε καὶ πετρίδιον) paean, c. 4 (Ἑλικωνίδες) hymnus; id quod facile probaveris. Crusius autem in Philologo Llll p. 61 et 134 carmen 2 statuit esse hymnum, c. 4 prosodion. hoc ego nunc iudicare supersedeo; nan cum plura nuper fragmenta hymnorum illorum reperta esse dicantur, his editis certius erit iudicium.

Omnia fere signa carminis 2 coniuncta vides apud Alypium in genere chromatico c. 7. harmonia autem est δωριστί, cuius mese est sonus = c = do3 cf. Crusium in Philol LIII p 102. 104.

Carminia 3 et 4 sonos coniunctos habes in Alypi genere diatono c. 1. harmonia esse videtur ὑπολυδιστί (R. p 609) aut δωριστί (C. p. 110).

[*](1 Diversis diebus (sed intra annos 85 —135 n. Chr.) a di- versis hominibus haec carmina in thesauri Atheniensis pariete esse incisa docet H. Pomtow in Museo Rhenano XLIX 584.)
434

2. Hymnus

--- Ἀθηκαῖος.

Τὸν κιθαρίσει κλυτὸν παῖδα μεγάλου

Διὸς, ὅς αἴσιμα παρʼ ἀκρονιφῆ τόνδε πάγον

ἀαμβρότων ἐκ μυχῶν πᾶσι θνατοιοῖς προψαίωεις,

σὲ κελαδήσομεν, τρίποδα μαντειεῖον ὡς

εἶειλες, ἐχθρὸς ὅν ἐφρούουρειει δράκων,

ὅτε τεοῖσι βέλεσιν ἔτρηη σας αἰ-

[*](P. 1 Τὸν κ. W(eil). 4 5 Διὸς ἐρῶ σ’ ἅτε παρʼ W 4 ὅς αἰσ.C. 8 ἀμβρότων ἐκ μ. π.C, ἄμβροθʼ ὃς ἅπασι R(einach). 10 Jan et C, ?? L(apis)? 11 σὲ κελ. C, λόγια W.)
435

Delphis inventus.

Τὸν κι - θα- ρί -σει κλτ-τὸν παῖ-δα με-γά-

λου Διὸς, ὃς αἴ-σιμα παρʼ ἀ-κρο-υι-ψῆ τόν-δε πά-γον

ἀαμ- βρό- τῶν ἐκ μυχῶν πᾶ-σι δνα-τοιοῖς ππροφαί-

ωεισ, σὲ κε- λαδήσομεν, τρί-πο-δα μαν-τειεῖ -ον ὡς

εἷ- ει λες, ἐχθρὸς ὃν ἐφ- ρού -ου -ρει -ει δράκιον,

ὅ-τε τε- οῖ -σι βέ- λε σιν ἔ - τρη- σας- αἰ-

[*](12 τρ. W. 14—15 εἷλες, ἐχθρὸς ὅν ἐφρ. W. 17 super ο- ι- vel C 117. 18 βέλ. ἔτρ. W. 19 Θ ego, Ο LRC.)
436

20 21b όλον ἑλικτὰν φυάν, ἔσθʼ ὁ θὴρ συχνὰ συυ-

24 25b ρίγμαθʼ ἱ-ι-εὶς ἀθώπτευθʼ ἀπέπνευσ’ ὁμῶς·

26 27 28 29 πρῶν σὲ Γαλαταᾶn Ἄρης, βάρβαρος τάνδʼ ὃς

30 31 31b 32 33 ἐπὶ γαῖαν ἐπέρασ’ ἄσεπτος θεὸν ἐόντα σ’ ἔγνω

34 35 36 36b σφαλείς. ἀλλʼ ἰώ, γέενναν αὐτάν τʼ ἐπ-ευχαῖς

37 37b 38 39 40 σε Λατοῖ κλεΐζωμεν, οἷον Θάλος φιλόμαχον ἐπήρατον

43 ἐ- γ- είναʼ, ὃς τοῦδε σαάμοιο λοιγὸν ἀπέλασε προ-

40b 41 42 43 43b στατωῶν ἔ--νοπλος ἐχθρῶν ἐρφορμάν τεὸυ

49 53 57 κν --- εναι κ --- νθη---

437

20 21b ό-λον ἑ -λικ-τὰν φυ-άω, ἔσθʼ ὁ θὴρ συ- χνὰ συυ-

24 ρίγ-μαθʼ ἱ- ι - εὶς ἀ- θώ- πευ-τα..

26 πρῶν δὲ Γα- λα - τα - ᾶν Ἄ -ρης

34 36 ἀλλʼ ἰ- ώ, γέ - εν -ναν αὐτάν τʼ ἐπτευχαῖς

44 46 48 προστατωῶν ἔνπλος ἐχθρῶν ἑφορμάν τε-ὸν

[*](21 W. 21b, 22 C. 25 . . . ευθ’ ἀ. ὁ. C, . . . ευτος W. 26 πρῶν (= πρώην nuper) C. 26—46 supplevit C. 31??] Φ C p. 114. 34 σ. ἀλλʼ ἰώ] an καλλίω? 55 ex alio lapide (fr. 1 R p. 604) huc insert C: γωῖα δʼ ἐγεγάθει τε κἤνθηοε. 60 ex altero illo lapide addit C: ν ἀνθῶων (vide Phil. p. 39).)
438

63 64 65 --- ἄριστον θεὸν ὃς ---

68 Κέκλυθʼ, Ἑλικῶνα βαθύδεωδρον αἳ

70 72 λάχετε, Διὸς ἐριβρόμουου θύγατρες εὐ-

74 ώλενοι. μόλετε, συνόμαιμον ἵνα

76 78 Φοιοῖβον ᾠδαεῖσι μέλητε χρυσεοκόμαν.

80 82 ὃς ἀνὰ δικόρυνβα Παρrασσίδος

84 ταᾶσε πετέρας ἕρα-να μετὰ κλυταιεῖς

86 88 Δεελφίσιμν Κασταλίος εοὐύδρου

[*](63 incipit lapis B, a quo incipere hoc carmen (2) putat Pomtow (in Mus. Rh. XI 587. 590), ut pedes 1-62 veniant)
439

Κέ- κλῦθ’, Ἑ- λι- κῶ-να βα-θύ δeν-δρον αἳ

70 72 λά- χε- τε, Δι-ὸς ἐ-ρι -βρόμουου θύ-γα-τρες εὐ-

74 ώ- λε -νοι. μό- λε- τε, συ-νό μαι-μον ἵ- νσ

76 78 Φοιοῖ--βον ᾠ -δαεῖ -σι μέλη-τε χρυσε- ο- κόμαν.

80 82 ὃς ἀ -ωὰ δι -κό ρυν -βα Παρ -νασ -σί-δος

84 ταᾶσ- δε πε- τέ-ρας ἔ-δρα-να με- τὰ κλυται-εῖς

86 88 Δεελ- φί-σι ιν Κα-στα-λί-δος ε - οὐ- ύ-δρο

[*](post 128. 67 κέκλυθʼ C. Ἑλιν W. 68 super θυ ad- dit C Θ. 70—71 W. 73 W 74 super τε (vel M) C. 81 δικορύνια W.)
440

90 νάματʼ ἐπτινίσσεται, Δελφὸν ἀνὰ

92 94 πρωῶνα μααντειεῖον ἑφέπων πάγον.

95 96 Πάρα κλυτὰ μεγαλόπολις Ἀθθὶς εὐ-

98 100 χαιεῖσι, φερόπλοιο ναίουσα Τριττυιοκίδος

102 104 σάπεδοn ἄθραυστον ἁγίοις δὲ βώ-μοι-οι-σιν Ἁ-

108 φαιστος αἰείθει νέον μῆρα ταούριων· ὀμουοῦ

112 δέ νιν Ἄραψ ἀτμὸς ἐς Ὄλυμπον ἀνα-

[*](95 Π. C. ἵθι W. 98 melos C. (cf. p. 114). 102 W. 105 Θ ego, OL. 106—107 W. 112 Ὕλομπον L.)
441

90 νά- ματʼ ἐ- πι- νίσ -σε -ται, Δελ-φὸν ἀ- νὰ

92 94 πρω-ῶνα μααν τει εῖ -ον ἐ - φέ πων πάγοι.

95 96 Πά- ρα κλυ-τὰ με- γα -λό -πο-λις Ἀθ-θῖς εὐ-

100 χαι-εῖ-σι, φε- ρό-πλοιο ναί-ου-σα Τρι-τωω-νί-δος

104 Δάπεδον ἄθραυστον ἁ-γί-οις δὲ βώ-μοιοι-σιν Ἅ-

108 φαιστος αἱ-εί- θει νέ -ων μῆ-ρα τα ούριυ· ὁμουοῦ

112 σέ νιν Ἄ- -ραψ ἀτ-μὸς ἐς Ὄ- λυμ-πον ἀ- να-

442

114 κίδαται· λιγὺ δὲ λοτοὸς βρέμων

116 118 ἀ- ει- ό-λοι-οις μέλεσιν ᾠδαὰν κρέκει,

120 122 χρυσέα δʼ ἁδύθροης κίθαρις ὕμνοισιν ἀνα-

124 μέλπτεται. ὁ δὲ νεώρων πρόπας

126 ἑσμὸς Ἀθθίδα λαχών---

3. Paean

1 2 3 4 Ὤ ἰὴ, ὧδε, καὶ πετρίδιον εἰς τέμενος.

5 6 7 8 ἴτʼ ἐπὶ τηλέσκοπον τάανδε Παρνασσίαν

[*](113 et 117 W 120 —121 W 124 C p. 34 et 49 θεωρῶν WR. 127 W.)
443

114 κίδ-να-ται· λι- γὺ δὲ λω - το - ὸς βρέ-μων

116 118 ἀ- ει - ό -λοι-οις μέ-λε -σιν ᾠ -δα-ὰν κρέκει,

120 122 χρυ-σέα ἀ-δύθρους κίθα-ρις ὕμ-νοι-σιν ἀ - να-

124 μέλ -πε -ται. ὁ δὲ νε- ώ- ρων πρόπας

126 ἑσ -μὸς Ἀθ - θί- δα λα- χών---

Delphis inventus.

5 6 7 8 ἴτ’ ἐ- πὶ τη- λέ-σκοπον τά- αν -δε Παρνασσίαν

[*](1 ὤ ἰὴ C, . . . ν W. 2 καὶ (an ἰαί) C. 3 πετρίδιον? C, πέτρινον W. 4 W. 5 ἵτ᾿ C, ἔλθετ᾿ W. 7—8 W.)
444

9 10 11 12 δικόρυφον κλειειτὺn ὑμῖν φίλαν, ὦ κόραι

13 14 15 16 Πιερίδες, αἳ νιφοβόλους πάγους κατελάγετε,

17 18 19 20 μέλπετε δὲ Πύθιον ἄνακτα χρυσάορον

21 22 23 24 Φοῖβον, ὃν ἔτικτε Λατὼ πέτρᾳ Δηλίᾳ

25 26 27 28 29 χερσὶ γλαυκᾶς περιβαλοῦσʼ ἐλαίας ἐριθαλὲς φυτόν,

30 31 32 τὸ τότʼ ἀνῆκε θεὰ Παλλάς

33 34 --- επρὶ --- Τριτωωίδ---

Fr. 11 lin. 1 2 --- ναὸς ἁγνὸς --- φέρτερος τεχεικός ---

3 4 5 --- ᾠδόν --- Παρναασσι --- νο---

445

9 10 11 12 δι -κό-ρυ-φον κλει -ει-τὴν ὑ - μῖν φίλαν, ὦ κόραι

13 14 15 16 Πιερίδες, αἳ νι-φο-βό-λοης πάγους κατελάχετε,

17 18 19 20 μέλ-πε -τε δὲ Πύ-θι ον ἄνακτα χρυσάορον

21 22 23 24 Φοῖβον, ὃν ἔ- τικ -τε Λατὼ πέτρᾳ Δηλίᾳ

25 26 χερσὶ γλαυκᾶς περιβαλοῦσʼ ἐλαίας ἑριθαλὲς φυτόν,

τὸ τότʼ ἀνῆκε θεὰ Παλλάς . . . .

[*](11 W 12 ὦ κ. C, θαμιτά W. 15 —16 C, ἴτε πάγους W. 19—20 C. 22 W 23—24 C. 26—29 W. 30—31 C. 33—34 = fragm.9 et 10 coniunxit C( p. 78). 36—43 =fragm.11 (R p. 609) huc referebat C p. 78. Pomtiw autem (p. 593) com- motus longitudine syllabae νι refert ad initium carm. IV. in (φέρ)τε(ρος) signum W C. R 609. incipit ab eiusdem lapidis lin 3 carmen, quod quintum numerat Pomtow, latiori- bus lineis scriptum et signis recentioribus (canentium) notatum. de signo ?? in να C 78, 113.)
446

4. Hymnus

1 2 3 Ἄπολλον σε --- Δελφίσιν ἀνʼ --- Ἑλικω-

4 5 νίδες Ἀπόλλωνα τὸν εὐλύραν ὅς σὺν Ἀρτέμιδι κλυτᾷ

6 7 Κρισσαίων λιμὴν --- λίθον ἔσχε, μάτηρ.

8 9 --- δεινὸν θῆρα κατέκτα --- σύριγμʼ ἀπερείσιον

10 11 12 13 ιωο --- πρόσι --- ρος ---ον

14 15 ἔγνω δὲ Γαλατᾶν στρατὸς εὗ θεὸν τὸμ

16 μαντοσύνᾳ κλυτόν, συγκρυφθεὶς ὅς ὤλεθʼ ὑγρᾷ

[*](Ped. 1—2 = fragm. 6 et 5 (R. p. 606) coniunxit C p. 83. 3—5 = fragm. 8 restituit C. 5 super δι notam C videre videtur C. 6—9 = fragm. 7 huc rettulit R, singula verba)
447

Delphis inventus.

1 Ἄπολλον σε --- Δελφοί -σιν ἀνʼ---

3 4 5 Ἑλικιω νίδες τὸν εὐλύραν κλυ - τᾷ

7 λίθον ἔσ - χε, μάτηρ. .

8 9 --- δεινὸν θῆ-ρα κα-τέκ-τα --- σύριγμʼ ἀ -περείσιον

12 15 ---ρος , --- οω --- δὲ --- τὸμ

16 μαντο-σύνᾳ κλυτὸν, συγκρυφθεὶς ὃς ὤ-λεθ’ ὑ -γρᾷ

[*](restituit C. 10—26 = lapis D (C p. 85). 14 C. 15 W 16—20 C.)
448

17 18 χiόνι, καὶ μετ Ἀρτέμιδος φρικτὸν Παλλάδος ἔγχος·

19 20 Ἀλλʼ ὦ δεσπότι Κρησίον πρώνων ἁγνὰ καὶ ναέτας

21 22 Δελφῶν, τοῖσδʼ ἐν ὄρεσσιν ἀπταίστους Βάκχου θιάσους

23 24 αἰεὶ σώζετε προσπόλοις, τάν τε δορισθενῶν ἀγῶν

25 26 ἀρχὰν αὔξετʼ ἀγηράτῳ θάλλουσαν σὺν ἐπαίνῳ.

[*](in 18 signum paene deletum detexit C. 21 W et C. 22—26 versus glyconeos agnovit W. 22 W 23 W et C. 24 C, τ. τ. δο〈υ〉ρυκλυτῶν ἀγῶν W 26 W.)
449

17 18 χιόνι, καὶ μετʼ Ἀρτέμιδος φρικτοὸν Παλλάδος ἔγχος.

19 20 Ἀλλʼ ὦ δεσπτότι Κρησίων πρώνων ἁγνὰ καὶ ναέ-τας

21 22 Δελφῶn, τοῖσδʼ ἐν ὄρεσσιν ἀ-πταίστους Βάκχου θιάσους

23 24 αἰεὶ σώζετε προσπόλοις, τάν τε δο-ρισθενῶν ἀγῶν

25 26 ἀρχὰν οὔ- ξετʼ ἀ- γη-ρά -τῳ θάλλουσαν σὺν ἐπαίνῳ.

[*](Quod pro trochaeis 3/4 in metro logaoedico saepe inter- cedant dactyli 4/4, nemo veteris artis peritus mirabitur. ned magis est quod reprehenodas syllabas irrationales in initio ver- suum, ut carm. 6, v. 2. 3.)